Τρίτη, 2 Μαΐου 2017

ΕΓΚΥΟΣ ΣΤΟ ΜΕΤΡΟ

Ζωή στα... σκοτάδια

Κάθομαι στο κάθισμα και χαζεύω από το παράθυρο κόσμο και σταθμούς να περνούν αδιάφορα μπροστά από τα μάτια μου... Φως, σκοτάδι, φως, σκοτάδι εναλλάσσονται με γοργό ρυθμό, σχεδόν αμήχανα, σχεδόν μηχανικά. Ωσπου ξαφνικά στο βαγόνι μου μπαίνει μέσα μια κοπέλα έγκυος, με πολύ φουσκωτή κοιλιά. Τώρα κοιτάζω εκείνη που έρχεται και κάθεται δίπλα μου.


Εστιάζω στην κοιλίτσα της. Και ξαφνικά τη βλέπω να κουνιέται. Το πλασματάκι που φωλιάζει μέσα της κλωτσάει, μετακινείται, ίσως δεν είναι τύπος του μετρό και αντιδρά. Η μαμά του κάνει ένα χάδι στην κοιλιά και το έμβρυο δείχνει να ηρεμεί. Μωρέ τι χαρά στα 30 μέτρα κάτω από τη Γη. Η ζωή τελικά θα σε βρει σε όποιο σκοτάδι κι αν κρυφτείς.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου