Παρασκευή, 26 Μαΐου 2017

ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ ΣΤΗ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΛΛΑΔΑ

Ανετίλα, σαπίλα, ομορφιά

Σήμερα είχα κέφι και όρεξη για γκρίνια. Πρωί - πρωί στο λεωφορείο ένας έφηβος ήταν σχεδόν ξάπλα στα καθίσματα. Κουρασμένος από την ίδια του την ύπαρξη είχε βάλει το ένα του παπούτσι πάνω στο απέναντι κάθισμα. Φαντάζομαι πως έτσι κάνει και στο σπίτι του. Φυσικά κανένας σεβασμός στους επόμενους επιβάτες που θα καθίσουν στα βρώμικα καθίσματα. Ο νεαρός αυτός αντιπροσωπεύει σε μεγάλο βαθμό τη νεοελληνική ανετίλα (!) που τα επιτρέπει όλα, Δημοκρατία έχουμε αφού (ουγκ)!



Πηγαίνοντας προς το μετρό το βλέμμα μου δεν θα μπορούσε παρά να πέσει στα δεκάδες πεταμένα σκουπίδια εδώ κι εκεί, φαινόμενο που επέτεινε η πρόσφατη απεργία των δημοτικών υπαλλήλων καθαριότητας, αλλά και η δική μας "γυφτιά" που ακόμη και γεμάτος να είναι ένας κάδος, εκεί θα πετάξουμε τα σκουπίδια μας, εάν δηλαδή δεν τα παρατήσουμε όπου να 'ναι!


Στεναχωρημένος από ανθρώπους και συμπεριφορές πήρα τον δρόμο για το γραφείο. Με αποζημίωσε η φύση με τα όμορφα ροζ λουλούδια, τα καταπράσινα φυτά και τα άσπρα παχιά σύννεφα. Πρέπει πάντα να αναζητάμε διεξόδους. Αλλιώς πως;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου