Τετάρτη, 31 Μαΐου 2017

ΤΙ ΜΟΥ ΑΦΗΣΕ Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΟΥ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗ

Λήξη θητείας

Από τον Φεβρουάριου του 2016 έως χθες ήμουν διαχειριστής. Σου το είχα πει ότι είχα αναλάβει! Κακώς δεν το θυμάσαι. Ενιγουέι, όλα τα πράγματα, καλά και κακά, κάποτε φτάνουν στο τέλος τους. Κι εμείς μένουμε πίσω γεμάτοι εμπειρίες στο πως να αποφεύγουμε τις κακοτοπιές. Τι μου έμαθε λοιπόν το διαχειριστιλίκι; Χμμ... Μια πολυκατοικία είναι σαν μια μικρογραφία της χώρας. Ελαφρώς μπάχαλο δηλαδή. Οσο κι αν προσπαθείς να βάλεις μια τάξη, τα καταφέρνεις με δυσκολία, χρειάζεται να γίνεις εκνευριστικός όταν δεν τηρούνται τα βασικά, οι γείτονές σου δεν σέβονται βασικούς κανόνες κλπ. Οπως δηλαδή και στην Ελληνική Δημοκρατία! Εφόσον δεν πέφτουν ποινές και πρόστιμα, ο καθένας κάνει σχεδόν ό,τι θέλει.


Κατά τη διάρκεια της θητείας μου βρήκα γείτονες που ήταν ευγενικοί και πρόθυμοι να στηρίξουμε την προσπάθεια καλωπισμού του κτιρίου. Υπήρξαν άλλοι που ήθελαν απλώς να πληρώνουν τα κοινόχρηστα αδιαφορώντας για πολλές λεπτομέρειες. Φυσικά είχαμε κι εκείνους που είχαν έναν... κακό λόγο για όλα, άσχετα εάν η δική τους θητεία δεν ήταν και η καλύτερη. Και βέβαια είχαμε και τους κακοπληρωτές και αυτούς που δημιουργούσαν μικροπροβλήματα, αφού δεν σέβονταν τον δημόσιο χώρο.


Τώρα που τελείωσε η θητεία μου ως διαχειριστή αισθάνομαι και χαρά και ανακούφιση και κάτι περίεργο λες και αποφοίτησα από κάπου. Δεν περιμένω φυσικά πως και πως να ξανάρθει η σειρά μου... Μέχρι τότε λοιπόν θα απολαμβάνω το έργο που άφησα πίσω μου: έναν περιποιημένο κήπο, ένα καθαρό κτίριο και φωτισμό με λάμπες led σε κάθε σημείο του οικοπέδου και θα ανυπομονώ να δω το... ανδριάντα μου να κοσμεί το πίσω μέρος του κήπου (ή και το μπροστά, δεν έχω θέμα)! ΑΞΙΟΣ!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου