Τρίτη, 16 Μαΐου 2017

«NO HOPE» POST

Επιτέλους... βάλτος

Σήμερα έχω μια στεναχώρια. Μια μεγάλη στεναχώρια. Φως στο τούνελ δεν υπάρχει γι' αυτή τη χώρα, ας το πάρω πια απόφαση (κι ας θέλω να ονειρεύομαι). Παντού γύρω μου σαπίλα και... παρτακισμός! Το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι και στη Βουλή έχουμε στείλει κάτι μπουμπούκια που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η καρέκλα, ο μισθός, η βουλευτική σύνταξη. Δεν ενδιαφέρθηκαν ποτέ για την κοινωνία, για την πατρίδα παρά μόνο για το κομματικό τους συμφέρον...


Είμαστε όμως κι εμείς, οι απέξω από τη Βουλή. Αξεστοι, αγενείς, απαίσιοι στη συμπεριφορά μας προς τους άλλους, χυδαίοι, χωρίς παιδεία... Στη ζούγκλα που έχουμε φτιάξει καθημερινά παλεύουμε να επιβιώσουμε, να πατήσουμε στον άλλον για να ανέβουμε ένα τσακ πιο πάνω, πιο κοντά στην ανάσα της ημέρας. Και όλη αυτή η καφρίλα δεν μπορεί να αφήσει ανεπηρέαστους ακόμη και τους πιο ευγενείς, τους πιο νομοταγείς, αυτούς που έχουν μάθει να σέβονται τους δίπλα τους. Και κάπως έτσι παρασύρει ο ένας τον άλλον στα σκατά και βαλτώνουμε όλοι μαζί στο πιο... ωραίο οικόπεδο του πλανήτη!


Ολα αυτά φυσικά ξεκινούν από το κεφάλι, αφού στη δική μας «Δημοκρατία» οι νόμοι είναι... ντεκόρ και δεν εφαρμόζονται. Εάν ποτέ θέλουμε να σηκώσουμε κεφάλι και να αλλάξουμε την Ελλάδα, πρέπει πρώτα να αλλάξουμε μέσα μας και μετά να απαιτήσουμε να αλλάξουν και όλα έξω μας. Αλλά όταν βολευτείς στο χύμα, μπορείς να μπεις σε κανόνες; Μπα...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου