Παρασκευή, 16 Ιουνίου 2017

ΜΕ ΕΝΑ APELIA ΒΟΥΡΚΩΝΩ

Καλοκαιρινή... ζημιά

Κοίτα τώρα ζημιά που έπαθα βραδιάτικα. Ο σημερινός άστατος καιρός θύμισε στη φίλη Ναταλία τη διαφήμιση του Apelia με το ζευγαράκι που αναπολεί την καλοκαιρινή του βόλτα στη Μονεμβασιά και την καταιγίδα που ακολούθησε και τους οδήγησε σε ταβερνάκι για κρασί. Οι παλιές διαφημίσεις είχαν κάτι ρομαντικό και παραμυθένιο, κάτι σαν από σινεμά. Ισως να ήταν και η ζωή τότε έτσι, πιο... κινηματογραφική, πιο ανθρώπινη!


Την αγαπούσα τη διαφήμιση με το Apelia, μα πιο πολύ το τραγουδάκι της: «και όταν θέλεις γεύση να δώσεις σε κάποιες όμορφες δικές σου στιγμές που έχουν χάρη, έχουν φρεσκάδα και μια λάμψη, Apelia, από κρασί μοναδικό, άνοιξε ένα Apelia ξέγνοιαστο σαν τη φαντασία, Apelia, διάφανο σαν τη δικιά σου φιλία, άνοιξε ένα Apelia». Δεν ξέρω γιατί αυτό το σποτ μου έφερε απόψε δάκρυα στα μάτια. Το έχω συνδυάσει με τα παιδικά μου χρόνια, ήμουν περίπου 12 τότε. Το μυαλό μου ταξίδεψε πίσω στον χρόνο, στον μπαμπά, στη ζωή που φανταζόμουν ότι θα δημιουργούσα, στην ανεμελιά, στα όνειρα, στα χρόνια που έφυγαν τόσο γρήγορα. Τόσο γρήγορα όπως όταν πίνεις ένα ποτήρι κρασί, ένα Apelia...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου