Τρίτη, 20 Ιουνίου 2017

ΟΙ ΦΥΛΕΣ ΤΟΥ ΠΡΟΑΣΤΙΑΚΟΥ

Mind the gap

Τους τελευταίους μήνες ανακάλυψα τον Προαστιακό. Η μετακόμιση της δουλειάς μου στο «δαχτυλίδι» της Κηφισίας άνοιξε έναν νέο δρόμο στις μετακινήσεις μου. Τα απογεύματα ο κεντρικός οδικός άξονα είναι ιδιαίτερα πηγμένος και σιχτιρίζεις να τον κατέβεις προς το μετρό, οπότε μια μέρα είπα να πάρω το τρένο και αφενός το χάρηκα, αφετέρου με εξυπηρέτησε πολύ και έκτοτε με λες και... θαμώνα!


Ο Προαστιακός είναι γρήγορος, είναι συνήθως συνεπής, είναι καθαρός και δροσερός. Δεν είναι όμως όλες οι ημέρες το ίδιο καλές. Υπάρχουν φορές που οι εργαζόμενοι «τρώνε» δρομολόγια και η 20λεπτη αναμονή είναι στο τσεπάκι σου, οπότε οπλίζεσαι με υπομονή, θες δεν θες.


Σε όλους τους χώρους του Προαστιακού απαγορεύεται το κάπνισμα. Δεκάδες ταμπέλες προειδοποιούν για το θέμα, όμως αρκετοί είναι οι επιβάτες που αδιαφορούν και καπνίζουν κανονικά. Οι άνθρωποι της ασφάλειας που κινούνται κατά μήκος των αποβάθρων κάνουν την πάπια. Μόνο μία φορά άκουσα μια... σεκιουριτού να λέει σε έναν επιβάτη να καπνίζει προς τις σκάλες (γελοιότητες).


Στον Προαστιακό θα δεις κάθε καρυδιάς καρύδι. Από το στέλεχος της πολυεθνικής, μέχρι τον στρατιώτη και τον τουρίστα. Από την κυρία με τα ψώνια του σούπερ μάρκετ, μέχρι τα 15χρονα που κατεβαίνουν για μπάνιο. Από τον παππού και τη γιαγιά που έρχονται από το χωριό και πάνε στο αεροδρόμιο, μέχρι εκείνους που επαιτούν.


Από τα μεγάφωνα ακούγεται συνεχώς η προειδοποίηση να προσέχουμε το κενό μεταξύ αποβάθρας και συρμού. Και μιλάμε για μεγάλο κενό. Πέφτει χαλαρά το πόδι σου μέσα! Μα, κανείς δεν πήρε τις διαστάσεις των βαγονιών, ώστε να παραγγείλει τα κατάλληλα;


Κάθε μέρα η ίδια γλυκιά ρουτίνα. Η ζωή κυλά με υψηλές ταχύτητες στις ράγες. Τα τρένα έρχονται και φεύγουν. Και μαζί τους παίρνουν κι εμένα στο μακρύ ταξίδι της επιστροφής...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου