Πέμπτη, 13 Ιουλίου 2017

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ

Θέλουμε όμως;

Παρακολουθούσα τη συναυλία του Διονύση Σαββόπουλου στο πλαίσιο της ενέργειας «Ολοι μαζί μπορούμε» του ΣΚΑΪ. Τα τραγούδια και οι μελωδίες με έκαναν σχεδόν ευτυχισμένο. Θυμήθηκα μια άλλη Ελλάδα που έχουμε (ξε)χάσει. Κι έπειτα διάβαζα σχόλια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για το πόσο όμορφες εποχές ήταν εκείνες και πόσο κρίμα που δεν τις ζούμε πια... Μα, καλά αρκετοί από εμάς δεν είμαστε οι ίδιοι άνθρωποι που ζήσαμε αυτές τις καλύτερες εποχές; Και στο χέρι μας δεν είναι να τις επαναφέρουμε;


Είναι πολύ απλό να κάνουμε τη ζωή μας καλύτερη. Προσέχουμε τη συμπεριφορά μας. Σεβόμαστε τον δημόσιο χώρο και τους διπλανούς μας. Δεν κάνουμε διάσημους άτομα που δεν αξίζουν να τους ξεχωρίσει κανείς. Προσέχουμε τι μουσική ακούμε, τι θεάματα βλέπουμε, τι τηλεοπτικά προγράμματα παρακολουθούμε... Δεν είναι μια εύκολη διαδικασία, θέλει κόπο και χρόνο. Αν όμως όλοι μαζί βάζαμε στόχο να αλλάξουμε τη συμπεριφορά μας σε κάθε επίπεδο και κυρίως τη συμπεριφορά του ενός προς τον άλλον, τότε θα βλέπαμε σύντομα τα πρώτα αποτελέσματα. Νωρίτερα στο μετρό, ένα κοριτσάκι είχε απλώσει τα παπούτσια του στο απέναντι κάθισμα για να... ξεκουραστεί. Εάν και στο σπίτι της βάζει τα βρώμικα παπούτσια πάνω στα έπιπλα, τότε ΟΚ, πάσο. Εάν όχι, τότε γιατί το κάνει στο μετρό που ανήκει σε όλους μας; Κι έπειτα θύμωσα με μένα, πολύ όμως, που δεν της έκανα παρατήρηση...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου