Πέμπτη, 27 Ιουλίου 2017

Ο ΚΥΡΙΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΠΕΡΟΥΚΑ

Ζωή με ανασφάλειες

Τις τελευταίες εβδομάδες παρατηρώ κάθε απόγευμα έναν κύριο στη στάση. Περιμένουμε το ίδιο λεωφορείο της επιστροφής. Συχνά καθόμαστε και σχετικά κοντά μες στο όχημα. Μου κάνει εντύπωση που ντύνεται πάντα με τον ίδιο ακριβώς τρόπο: φορά παντελόνι, πουκάμισο, γιλέκο (άσχετα με το εάν κάνει ζέστη ή όχι) και καπελάκι. Τα μαλλιά του είναι πολύ σκούρα, αφύσικα σκούρα. Στην αρχή νόμιζα πως ήταν βαμμένα, όμως διαπίστωσα πως φορά περούκα, από αυτές όμως που φοράμε τις Απόκριες, κακής ποιότητας, που βγάζει μάτι! Τις προηγούμενες ημέρες δε, που η ζέστη ήταν πολύ, τα μάγουλά του ήταν κατακόκκινα, πιθανόν να έσκαγε μέσα σε όλα αυτά που φορούσε...


Παρατηρώντας λοιπόν αυτόν τον κύριο καταλάβα πόσο εύκολα βάζουμε ταμπέλες στους ανθρώπους: ο κοντός, ο χοντρός, ο φαλακρός, ο κουτσός, ο ανάπηρος, η βυζαρού, η κωλαρού, ταμπέλες που έχουν να κάνουν με ατομικά «ελαττώματα», ή αυτά που η σύγχρονη κοινωνία θεωρεί ελαττώματα. Και πόσο τελικά αυτές οι ταμπέλες που αιωρούνται στον αέρα και τις αντιλαμβάνεσαι μας κάνουν να αντιδράμε σπασμωδικά και να θέλουμε να κρύψουμε αυτές τις πολύ ιδιαίτερες πτυχές της εμφάνισης και του χαρακτήρα μας που μας διαφοροποιούν από τους άλλους... Και που θα ήμασταν πολύ καλύτεροι εάν τις αγκαλιάζαμε και ζούσαμε με αυτές, αντί να προσπαθούμε συνεχώς να τις κρύβουμε τονίζοντάς τις τελικά περισσότερο...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου