Πέμπτη, 3 Αυγούστου 2017

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ vol.4

Φωτιές στην Ελλάδα

Στα τέλη της δεκαετίας του '70, αλλά και στις αρχές του '80 έζησα μερικές από τις μεγάλες φωτιές του Υμηττού. Η νότια πλευρά του βουνού των παιδικών μου χρόνων από καταπράσινη μετατράπηκε σε ένα ξερό και θαμνώδες μέρος κατάλληλο για... χτίσιμο! Θυμάμαι τα μεσημέρια τα κίτρινα Καναντέρ με τους ηρωικούς πιλότους να βουτούν στη θάλασσα του Σαρωνικού για να γεμίσουν τα σωθικά τους με νερό και έπειτα να περνάνε ξυστά πάνω από τις πολυκατοικίες και να προσπαθούν να κατασβέσουν τις εστίες. Παντού στάχτες και μυρωδιά καμένου. Τα βράδια έβλεπα τις κόκκινες φλογίτσες να δημιουργούν ένα άρρωστα «ειδυλλιακό» σκηνικό στις πλαγιές του βουνού.


Τα κίτρινα Καναντέρ είναι δυστυχώς συνυφασμένα με το ελληνικό καλοκαίρι. Τα έχω δει σε παραλίες της ανατολικής Αττικής, στον Σχοινιά, στην Κακιά Θάλασσα, στο Σούνιο, στην Ακράτα, στην Κεφαλονιά*... Το νησί του Ιονίου είχαμε επισκεφθεί με τον μπαμπά και τη μαμά ένα καλοκαίρι, κοντά στο 1980. Ενα βράδυ έπιασε φωτιά που πλησίαζε απειλητικά προς το ξενοδοχείο μας. Θυμάμαι ξυπνήσαμε μες στη νύχτα αφού μας ειδοποίησαν να το εγκαταλείψουμε. Τελικά η φωτιά έσβησε σχετικά γρήγορα και επιστρέψαμε στο δωμάτιο...

* Νόμιζα πως το νησί ήταν η Θάσος. Πήρα τη μαμά να μου πει. Εκείνη θυμόταν Κεφαλονιά. «Ρώτα τον μπαμπά που θυμάται καλύτερα», πήγε να μου ξεφύγει...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου