Δευτέρα, 25 Σεπτεμβρίου 2017

ΤΙ ΑΜΟ... ΑΜΜΟ

Ταξιδιάρικα μπουκαλάκια

Οταν πριν από πολλά χρόνια είχα επισκεφθεί το σπίτι του φίλου μου του Τζον ανακάλυψα σε κάποιο σημείο του σαλονιού κάτι μπουκαλάκια από ούζο Πλωμάρι γεμάτα με άμμο. Η μαμά του μάζευε άμμο από τις παραλίες που επισκεπτόταν, τις αποθήκευε στα συγκεκριμένα μπουκαλάκια και κρατούσε για πάντα τις αναμνήσεις κοντά της. Μου άρεσε σαν ιδέα και είπα να το κάνω κι εγώ...


Εδώ και αρκετά χρόνια λοιπόν έχω ξεκινήσει να μαζεύω άμμο από τις παραλίες της Ελλάδας. Μικρές ποσότητες. Δεν είχα συνειδητοποιήσει ποτέ πόσα διαφορετικά είδη άμμου υπάρχουν στη χώρα. Και χρώματα και μέγεθος κόκκου. Από τις αγαπημένες μου είναι η άμμος της Ελαφονήσου και τα ψιλά χαλικάκια από Σαντορίνη και Λευκάδα.


Υπήρξε καιρός που δεν έκανα διακοπές, έτσι η συλλογή μου ατόνησε. Το καλοκαίρι του 2017 που ξαναβρέθηκα στις ΗΠΑ ήθελα οπωσδήποτε να πάρω άμμο και από τον Ειρηνικό Ωκεανό. Από χαζομάρα δεν γέμισα ένα μπουκαλάκι με άμμο, ξανθιά άμμο, όταν βρέθηκα στη Σάντα Μπάρμπαρα. Πήρα όμως από το Μαλιμπού. Μια λευκοασημί άμμο.


Αφού ταξίδεψε χιλιάδες χιλιόμετρα, κατέληξε σε ένα ταψάκι από γαλακτομπούρεκο του «Κοσμικόν» για να στεγνώσει. Πλέον μπήκε στο μπουκαλάκι του ούζου και βρήκε τη θέση της ανάμεσα στα άλλα μπουκαλάκια με ελληνική άμμο. Οι μικρές ευτυχίες ενός ταξιδιάρη ΜΠΙΛόγκερ!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου