Παρασκευή, 24 Νοεμβρίου 2017

ΟΙ... ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΞΑΝΑΡΧΟΝΤΑΙ (ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ)

«Ονειρεμένες» καταστάσεις

Δεν ξέρω για σένα, αλλά εγώ γενικά δεν θυμάμαι τα όνειρά μου. Δεν ξέρω καλά - καλά εάν βλέπω κιόλας όνειρα κάθε βράδυ. Τα ξημερώματα όμως έζησα μια περιπέτεια, ένα θρίλερ που όμως... κόπηκε στη μέση! Είχα επιβιβαστεί λέει στο μετρό και μάλιστα είχα αφήσει ένα τζόκεϊ σε ένα παράθυρο με το σκεπτικό στην επιστροφή μου να το ξαναβρώ στο ίδιο σημείο. Επειτα πήγα στη δουλειά. Αλλαξα (με αλλάξανε;) γραφείο και μεταφέρθηκα στην υποδοχή, μπροστά σε όλους, όμως δεν μου άρεσε τελικά και ήθελα πάλι να αλλάξω θέση. Ηταν και ένας καινούργιος συνάδελφος και τον υποδεχτήκαμε με γλυκά. Στο γραφείο του είχε 4 κομμάτια από διαφορετικές τούρτες που όμως ήταν σχεδόν λιωμένα.


Η επόμενη «σκηνή» με έβαλε πάλι στο μετρό όπου βρήκα στο παράθυρο ένα άλλο τζόκεϊ να κρέμεται. Κατέβηκα στο Μοναστηράκι και εκεί ήταν δύο κυρίες, χαμένες. Τις ρώτησα που ήθελαν να πάνε. Μου είπαν «Λέσβο»! Τις λέω τότε με νόημα: «Φαντάζομαι θα πάτε με αεροπλάνο». Και όντως ήθελαν να πάνε στο Ελευθέριος Βενιζέλος. Τους είπα τη σωστή αποβάθρα και στο επόμενο... καρέ βρέθηκα να περπατώ μέσα στη σήραγγα του μετρό, που όμως θύμιζε αυτές του ηλεκτρικού. Ξάφνου, από την απέναντι γραμμή άκουσα να έρχεται ένα συρμός που όμως σταμάτησε αρκετά μακριά μου. Επικράτησε ένας μικρός πανικός, άκουσα φωνές και σφυρίγματα και τότε στις δικές μου γραμμές εμφανίστηκε ανάποδα και κατά πάνω μου ένα στρατιωτικό τζιπάκι, από αυτά των Γερμανών! Εκανα στην άκρη. Με προσπέρασε. Και τότε πάλι φασαρία! Αυτή τη φορά όμως ήταν το ξυπνητήρι! Κοινώς τρέχα γύρευε με το όνειρο! Ερμηνεία; Κάποιος;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου