Τρίτη, 28 Νοεμβρίου 2017

ΣΕ ΔΟΥΛΕΙΑ ΝΑ (ΜΗΝ) ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ

Τανίκα Αφρικα

Κάθομαι στο γραφείο και κοιτάζω από το παράθυρο τα σύννεφα να περνούν στον ουρανό, να μπουκώνουν, να χάνονται, να επιστρέφουν. Από ένα διπλανό γραφείο ακούω ένα διαφημιστικό ξεχασμένο στον χρόνο: «Τανίκα Αφρικα καφές με γεύση»! Οι περισσότεροι στο γραφείο θυμούνται αυτή τη διαφήμιση του '80, υπάρχουν όμως και κάποιοι νεότεροι που τους κάνει εντύπωση το τσιριχτό ρεφρέν που φέρνει πολύ σε Μπέσσυ Αργυράκη!


Το ψάχνω στο Ιντερνετ και στο σποτάκι ανακαλύπτω ένα γρήγορο πέρασμα της Σοφίας Αλιμπέρτη που κι αυτή πίνει μια γουλιά από τον καφέ και ξανανιώνει. Ωραίες εποχές αυτές της ασπρόμαυρης τηλεόρασης. Τότε που μπορεί η TV να μην είχε χρώμα, η ζωή όμως ήταν άκρως χρωματιστή και κεφάτη! Μ' αυτά και μ' αυτά ξεχνιέμαι για λίγο... Κάποτε επιστρέφω στην πραγματικότητα. Οχι αυτή του υπολογιστή μου, δεν μπορώ να γράψω λέξη ούτως ή άλλως, αλλά αυτή του να κοιτάζω τα σύννεφα...

* Μετά το γυρίσαμε στη Λόλα και το Καρνέισιον και κάπως έτσι έφτασε απόγευμα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου