Παρασκευή, 15 Δεκεμβρίου 2017

ΣΤΕΜΝΙΤΣΑ: ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ 2017

Ξαφνικά... ξένος

Κάθομαι στη «Γερουσία» στην πλατεία της Στεμνίτσας. Από το παράθυρο χαζεύω το Χριστουγεννιάτικο δέντρο του χωριού. Το χειμερινό αεράκι, ελαφρώς παγωμένο, πηγαίνει πέρα δώθε τα λαμπάκια σαν σε λούνα παρκ. Στο καφέ δεν έχει πολύ κόσμο. Είμαι με τη μαμά. Εκείνος λείπει. Λείπει πολύ... Λες και ο μπαμπάς έχει μείνει στην Αθήνα για δουλειές, ή είναι σε φίλους, ή στο σπίτι μας πάνω και θα κατέβει ύστερα.


Η φιλόξενη Στεμνίτσα, ή άλλοτε γεμάτη με χαρμόσυνες αναμνήσεις μοιάζει σαν ξένη! Σαν άλλη... Ή εγώ είμαι σαν ξένος! Άλλος. Έχω έρθει κι άλλες φορές μετά το συμβάν, όμως αυτή τη φορά πλάι στα λαμπιόνια και τα στολίδια ένιωσα πραγματικά σαν ξένος. Σαν να έρχομαι για πρώτη φορά, σαν να μην έχω ξαναζήσει εδώ... Χριστούγεννα χωρίς τον μπαμπά. Τα πρώτα χωρίς εκείνον... Χριστούγεννα αλλιώς...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου