Κυριακή, 31 Δεκεμβρίου 2017

ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΩΝΤΑΣ ΤΟ 2017

Η χρονιά όπου “μεγάλωσα”

Κάθομαι και βλέπω καρτούν στην τηλεόραση. Μου αρέσουν ακόμη... Βλέπω και διαφημίσεις των playmobil. Είχα παίξει πολύ με αυτά μικρός. Βλέπω τα νέα παιχνίδια που κυκλοφορούν και ζηλεύω λίγο – πολύ. Θέλω να παίξω με τις ώρες, να κυλιέμαι στο πάτωμα με αυτά τα μικρά πολύχρωμα ανθρωπάκια, να ξεχαστώ... Ομως, δεν είμαι πια μικρός. Φέτος μεγάλωσα... Ξαφνικά κι απότομα. Το 2017 είναι η χρονιά που έχασα τον μπαμπά μου. Εφυγε... Και τώρα ήρθε και η σειρά του 2017 να φύγει...


Οταν χάνεις τον πρώτο σου γονιό συνειδητοποιείς, εν μέρει δηλαδή γιατί εγώ ακόμη δεν έχω πιστέψει τι έχει συμβεί, πως ξαφνικά είσαι ένα τσακ πιο μεγάλος. Ισως και να “αγγίζεις” την πραγματική σου ηλικία όταν έχεις μια τέτοια απώλεια... Αυτό αισθάνομαι φέτος. Απώλεια, ωριμότητα, ευθύνη, βάρος, υπευθυνότητα... Και είναι αυτή ακριβώς η ευχή που κάνω για το 2018 και μοιράζομαι μαζί σας: να έχουμε μια όμορφη χρονιά με όσο το δυνατόν λιγότερες απώλειες! Σε ανθρώπους, σχέσεις, δουλειές, καταστάσεις.

Ευτυχισμένο και υγιές το 2018!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου