Πέμπτη, 8 Φεβρουαρίου 2018

ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΜΕ ΟΡΑΜΑ ΚΑΙ ΠΑΙΔΕΙΑ

Αναζητείται ηγέτης

Στην κατακόκκινη αίθουσα της Εθνικής Λυρικής Σκηνής... Κάθομαι και χαζεύω την ομορφιά, την αρχιτεκτονική, το νέο στολίδι της χώρας. Περιμένω να δω το ντοκιμαντέρ «Η ιστορία της όπερας στην Ελλάδα» του Κώστα Αυγέρη σε παραγωγή ελcutlure.gr και συμπαραγωγή της Cosmote TV. Η Λυρική Σκηνή ιδρύθηκε το 1940, αρχικά ως παράρτημα του Εθνικού Θεάτρου δίνοντας παραστάσεις στο κτίριο Τσίλερ της οδού Αγίου Κωνσταντίνου. Η ιστορία της όμως είχε ξεκινήσει αρκετά χρόνια πριν από ανθρώπους με όραμα, παιδεία, διάθεση για δημιουργία και εκπαίδευση του μέσου κοινού σε όμορφα θεάματα. Και μετά με έπιασε στεναχώρια...


Τα τελευταία πάρα πολλά χρόνια, από τη Μεταπολίτευση και μετά η Ελλάδα "κατάφερε" να εκλέξει/τοποθετήσει σε θέσεις - κλειδιά ανθρώπους κατώτερους των περιστάσεων. Ανθρώπους που όχι μόνο δεν βοήθησαν το Εθνος να πάει μπροστά, ίσα - ίσα το πήγαν και πολύ πίσω. Και έκαναν... σημαία μας την ανομία, την αυθάδεια, την αγένεια, τον βανδαλισμό της δημόσιας περιουσίας... Και τώρα σκέφτομαι... Πόσα χρόνια έχουμε να δούμε σε αυτή τη χώρα έναν ηγέτη! Εναν άνθρωπο που θα μας συνεπάρει με τον λόγο του, τη μόρφωσή του, το όραμά του, τα σχέδιά του... Εναν άνθρωπο που θα θελήσει να εξελίξει τον λαό του και να τον πάει ένα βήμα παραπέρα. Θα του αναδείξει τα καλά του στοιχεία... Θα μου πεις καλοί οι ηγέτες και τα οράματά τους, όμως η ευθύνη βαρύνει και εμάς τους ίδιους. Θέλει να έχεις από μόνος σου την επιθυμία να καλυτερέψεις την ποιότητα της ζωής σου και όχι πάντα να περιμένεις από κάποιον άλλον να σε ξεκουνήσει...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου