Τετάρτη, 21 Μαρτίου 2018

ΤΑ ΒΡΑΔΙΑ ΠΟΥ Ο ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΚΟΙΜΑΤΑΙ

Ολοι μας ίδιοι

Εβλεπα το αγαπημένο μου «This is us» (μην μου πεις πως δεν το έχει ήδη ανακαλύψει) όπου μια μικρή ηρωίδα που έχει βρεθεί σε διάφορες ανάδοχες οικογένειες και έχει κοιμηθεί σε δεκάδες ξένα σπίτια και κρεβάτια σκέφτεται ένα από τα πολλά κοινά που έχουμε όλοι μας σε αυτόν τον πλανήτη. Κάθε βράδυ όλοι κοιμόμαστε, νέοι, γέροι, παιδιά. Πέφτουμε για ύπνο άλλος σε κρεβάτι, άλλος σε πάγκο, άλλος στο χώμα, άλλος σε χορτάρι, άλλος σε σκηνή, άλλος σε δέντρο, άλλος σε κούνια, άλλος σε πλάκες, άλλος στην άμμο, άλλος σε καρέκλα, άλλος σε κελί, άλλος σε αεροπλάνο, πλοίο, τρένο, λεωφορείο, στρατιωτικό όχημα... Ολοι μας όμως λίγο πολύ το βράδυ θα κοιμηθούμε... Και αυτό είναι μόνο ένα από τα δεκάδες πράγματα που μας ενώνουν...







Και σκέφτομαι τώρα που ορισμένοι πέφτουν για ύπνο φοβισμένοι. Αλλοι πάλι πληγωμένοι και μόνοι. Μερικοί ίσως είναι ευτυχισμένοι και τυχεροί να μπλέξουν χέρια και πόδια με έναν σύντροφο. Υπάρχουν και αυτοί που κοιμούνται με άδειο στομάχι, ή πλάι στα χαλάσματα του σπιτιού τους, ή σε μια βάρκα με προορισμό την ελπίδα, τη διαφυγή, την ελευθερία, το όνειρο... Κάποιοι άλλοι λαγοκοιμούνται με πόνους σε ένα νοσοκομείο, ή πλάι σε ένα μωράκι που τους έχει ανάγκη. Ολοι τους είναι άνθρωποι που δεν θα γνωρίσουμε ποτέ, οι δρόμοι μας ίσως δεν συναντηθούν ούτε για μια στιγμή. Ομως κάθε βράδυ θα κάνουμε ακριβώς το ίδιο πράγμα, κάτω από τον ίδιο ουρανό... Φοβερό;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου