Τρίτη, 10 Απριλίου 2018

ΠΙΑΣΕ ΜΟΥ ΕΝΑ ΠΑΣΧΑ... ΑΝΑΜΙΚΤΟ

Ανάσταση αλλιώς

Πάσχα ήταν και πέρασε. Ευτυχώς ή δυστυχώς, λίγη σημασία έχει. Το φετινό Πάσχα είχε για μένα συναισθήματα χαράς και συναισθήματα λύπης. Και γέλια και νεύρα. Ολα παντρεμένα μεταξύ τους, άλλοτε με επιτυχία, άλλοτε πάλι όχι και τόσο.


Κρατώ μόνο μερικές καλές στιγμές από το φετινό Πάσχα. Τις τουλίπες που έχω φέρει από τα ταξίδια μου στην Ανατολική Ευρώπη και φέτος άνθισαν γεμίζοντας τον κήπο μου στη Στεμνίτσα με χρώματα. Τις ορτανσίες που φύτεψα πριν από μερικούς μήνες και "έπιασαν". Τα γέλια στην πλατεία του χωριού όταν θυμόμασταν μετεφηβικές στιγμές με τα ξαδέρφια μου.


Τα παιχνίδια με τα μικρά παιδιά της παρέας. Τις πεζοπορίες που ήταν σαφώς λιγότερες από άλλα χρόνια, όμως ήταν αναζωογονητικές. Τον βελονισμό που δοκίμασα για πρώτη φορά! Τις σιροπιαστές πορτοκαλόπιτες στη Γερουσία. Το λιάσιμο κάτω από τον ανοιξιάτικο ήλιο... Και του χρόνου (πολύ) καλύτερα!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου