Τρίτη, 19 Ιουνίου 2018

ΤΑ... ΣΩΣΙΒΙΑ ΜΟΥ

Οι φίλοι μου

Είμαστε ένα μικρό παρεάκι που γνωριστήκαμε από το... πουθενά το 2009 σε μια θεατρική ομάδα. Εκτοτε ήρθαν τα πάνω κάτω στις ζωές μας, άλλων περισσότερο, άλλων λιγότερο. Παντρευτήκαμε, χωρίσαμε, κάναμε παιδιά, μείναμε άνεργοι, χάσαμε το κέφι μας, απελπιστήκαμε όμως δεν χαθήκαμε ποτέ. Και είναι τόσο όμορφο να έχεις τις σταθερές σου σε έναν κόσμο που αλλάζει πριν καν καταλάβεις την προηγούμενη κατάστασή του.


Βρεθήκαμε στο κέντρο της πόλης. Ηπιαμε καφέ, φάγαμε, τσουγκρίσαμε ένα ποτάκι, συνηθισμένα πράγματα που όμως πια φαντάζουν τόσο πολύτιμα, θησαυρός! Και γελάσαμε... Και μιλήσαμε... Και καταθέσαμε την ψυχή μας... Και τους φόβους μας... Και τις ανασφάλειές μας... Και για κάποιες ώρες αυτές οι στολές του σούπερ ήρωα που φοράμε για να αντεπεξέλθουμε στη σκληρή καθημερινότητα κρεμάστηκαν στην καρέκλα. Και ήμασταν απλώς εμείς... Χωρίς μακιγιάζ, χωρίς ρόλους, χωρίς χειροκρότημα!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου