Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μόλυνση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μόλυνση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή, 26 Οκτωβρίου 2018

ΤΡΩΜΕ ΤΑ... ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΜΑΣ

Το πλαστικό μέσα μας

Σοκαρισμένος διάβασα τα αποτέλεσματα μιας μελέτης που διεξήχθη σε αρκετές χώρες (Φινλανδία, Ιταλία, Ιαπωνία, Ολλανδία, Πολωνία, Ρωσία, Ηνωμένο Βασίλειο και Αυστρία) σύμφωνα με την οποία βρέθηκαν κομματάκια πλαστικού στα περιττώματα ανθρώπων! Από τη δεκαετία του '50 η ανθρωπότητα έχει δημιουργήσει περισσότερους από 9 δις τόνους πλαστικού. Το περίπου 76% από αυτό κατέληξε ανεξέλεγκτα στα σκουπίδια και πλέον βρίσκεται στο θαλασσινό αλάτι, στα ψάρια και στους ωκεανούς. Αρα, δεν θα κατέληγε και μες στο σώμα μας;


Οι συμμετέχοντες στην έρευνα είχαν συγκεκριμένο διαιτολόγιο για μία εβδομάδα. Κάποιοι από αυτούς έφαγαν ψάρι, κανείς δεν ήταν vegetarian, ενώ όλοι έφαγαν φαγητό που ήταν τυλιγμένο σε πλαστικό ή ήπιαν από πλαστικά μπουκάλια! Σύμφωνα λοιπόν με τα αποτελέσματα -που κοινοποιήθηκαν στην 26η Εβδομάδα Ευρωπαϊκής Γαστρεντερολογίας στη Βιέννη- βρέθηκαν κατά μέσο όρο 20 μικροπλαστικά κομμάτια ανά 10 γρ. περιττωμάτων!


Συνέβη λοιπόν αυτό που όλοι περιμέναμε! Οι επιστήμενος έχουν τρομοκρατηθεί από το γεγονός και κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει από τώρα τι συνέπειες θα επιφέρει αυτό στην υγεία μας. Εκτός λοιπόν από το έντερο τα μικρότερα κομμάτια πλαστικού μπορεί να περάσουν στο κυκλοφορικό μας σύστημα ακόμη και να καταλήξουν στο συκώτι! Βάσει των ευρημάτων δεν αποκλείεται περισσότερο από το 50% του παγκόσμιου πληθυσμού να έχει ήδη πλαστικό μες στον οργανισμό του!


Κάθε χρόνο περίπου 8 εκατομμύρια τόνοι μικροπλαστικού καταλήγουν στη θάλασσα. Μικροΐνες που καταλήγουν στο νερό ακόμη και από τα απορρυπαντικά και τις οδοντόκρεμές μας περνούν στην τροφική αλυσίδα μέσω του πλαγκτόν και των ψαριών και φτάνουν στο πιάτο μας.


Στον απόηχο αυτής της... αναμενόμενης εξέλιξης οι κυβερνήσεις προσπαθούν να αλλάξουν τη νομοθεσία, ενώ και οι μεγάλες εταιρίες προσπαθούν να μειώσουν τη χρήση πλαστικού καθώς αποδεικνύεται πια πως ό,τι ρίχνουμε στο περιβάλλον επιστρέφει πολύ γρήγορα στο πιάτο μας! Ηδη το Ευρωκοινοβούλιο ψήφισε την οριστική απαγόρευση του πλαστικού μιας χρήσης από το 2021! Με αυτόν τον τρόπο πιστεύεται ότι θα μειωθεί κατά 70% (!) ο όγκος των πλαστικών απορριμάτων που καταλήγει στη θάλασσα. Επιπλέον θα ξεκινήσουν να επιβάλλονται πρόστιμα σε εκείνες τις εταιρίες που δεν θα ακολουθήσουν την καινούργια νομοθεσία.


Το άσχημο είναι πως ακόμη και τώρα που η κατάσταση αρχίζει να ξεφεύγει από κάθε έλεγχο υπάρχουν πάρα πολλοί συμπολίτες μας που συνεχίζουν να μολύνουν το περιβάλλον με τα πλαστικά μιας χρήσης που παρατούν εδώ κι εκεί. Νομίζουν ότι δεν τους αγγίζει το θέμα, όμως δεν ξέρουν πως το πρόβλημα το έχουν ήδη μέσα τους...

Σάββατο, 16 Σεπτεμβρίου 2017

ΑΥΤΟΨΙΑ ΣΤΙΣ ΠΑΡΑΛΙΕΣ ΤΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ

SαρονικOS

Στις παραλίες της Αττικής μεγάλωσα. Κυριολεκτικά. Από μηνών μένω στα νότια προάστια και δεν τα απαρνιέμαι ούτε λεπτό. Στις ίδιες θάλασσες που κολυμπούσα όταν ήμουν παιδί, στις ίδιες κολυμπούσα μέχρι την Τετάρτη 13 Σεπτεμβρίου. Ανάλογα με τον καιρό επιλέγαμε και την κατάλληλη παραλία. Να μην φυσάει, να μην έχει φύκια, να μην βγάζει βρωμιές... Αυτό το έγκλημα που ζούμε τις τελευταίες ημέρες, το ατιμώρητο και χωρίς ευθύνες έγκλημα ήρθε να δώσει τη χαριστική βολή σε μια μεγάλη μερίδα ανθρώπων του λεκανοπεδίου που είχαν τη θάλασσα για παρέα, διέξοδο, συντροφιά, χόμπι, άθληση, ακόμη και διακοπές! Η ήδη υποβαθμισμένη και με λίγη ποιότητα ζωή μας τώρα γίνεται δυσκολότερη.


Πέρασα όλη τη μέρα στις παραλίες μας. Υπό άλλες συνθήκες θα είχα κάνει πάμπολλες βουτιές σε μια υπέροχη θάλασσα του Σεπτεμβρίου. Σήμερα όμως ήθελα να δω από κοντά το μέγεθος της μεγάλης αυτής οικολογικής καταστροφής στον Σαρωνικό που ενώ τα τελευταία χρόνια με τον βιολογικό καθαρισμό είχε αρχίσει να παίρνει τα πάνω του, τώρα μετατρέπεται σε νεκρά θάλασσα.






Στη Γλυφάδα η κατάσταση μοιάζει καλύτερη από τις προηγούμενες ημέρες, όμως οι παραλίες της έχουν δεχθεί μεγάλο πλήγμα και δεν ξέρω πόσο καιρό θα πάρει να ελεγχθεί η κατάσταση, αν το καταφέρουν ποτέ όλοι αυτοί που δουλεύουν νύχτα μέρα.






Στη Βούλα τα πράγματα φαίνονται, προσοχή ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ, καλύτερα. Οι αμμουδιές της περιοχής με μια πρώτη ματιά μοιάζουν πεντακάθαρες, αν πλησιάσεις κοντά όμως βλέπεις ανάμεσα στα φύκια δεκάδες κομμάτια πίσσα που έχει ξεβράσει η θάλασσα, ενώ κάποιες «μπάλες» από μαζούτ επιπλέουν στο νερό. Ο Δήμος Βάρης Βούλας Βουλιαγμένης πάντως μετά από μετρήσεις που έκανε στα νερά με ιδιωτική εταιρία από τη Θεσσαλονίκη απεφάνθη πως «δεν έχει γίνει επιμόλυνση του προς εξέταση δείγματος με πετρελαιοειδή κατάλοιπα (μαζούτ, πετρέλαιο κλπ)».







Το ίδιο συμβαίνει και στο γειτονικό Καβούρι. Ελάχιστος κόσμος στο νερό, αλλά και στις ξαπλώστρες και εδώ πίσσα στα βράχια και την άμμο, αλλά και κομμάτια μαζούτ να επιπλέουν.







Μεγάλο (ίσως το μεγαλύτερο αφού κανείς μέχρι τώρα δεν έχει ασχοληθεί) πρόβλημα παρατηρείται και στη χερσόνησο του ΠΙΚΠΑ Βούλας, μια χερσόνησο παρθένα που όμως σε πολλά σημεία της είναι γεμάτη από μαζούτ που έχει ξεβραστεί στα βράχια της. Δεν ξέρω που ανήκει αυτή η χερσόνησος, αν δηλαδή είναι κομμάτι της Βούλας, ή της Γλυφάδας ή σύνορο ανάμεσα στους δύο Δήμους. Η περιοχή όμως, που δεν είναι εύκολα προσβάσιμη, πρέπει να καθαριστεί επίσης, αλλιώς το πετρέλαιο θα μετακινείται πότε βόρεια, πότε νότια ανάλογα με την φορά του ανέμου ουσιαστικά... ανακυκλώνοντας τη μόλυνση.


Το πρόβλημα -χωρίς να είμαι ειδικός- θεωρώ πως δεν πρόκειται να λυθεί άμεσα. Δεν νομίζω να μπορούμε να κολυμπάμε με ασφάλεια στις ίδιες παραλίες ούτε το καλοκαίρι του 2018 και μακάρι να διαψευστώ. Αυτές τις ημέρες ένας πόνος με σφίγγει στο στήθος. Γιατί νιώθω πως χάνουμε ολοένα και μέρος από τη ζωή και την ύπαρξη μας σε μια χώρα που μοιάζει να μας έχει ξεγραμμένους...

Τετάρτη, 13 Σεπτεμβρίου 2017

Η ΑΘΗΝΑΪΚΗ ΑΚΤΟΓΡΑΜΜΗ ΣΕ ΠΕΝΘΟΣ

Σαρωνικός ώρα μηδέν

Εδώ και μερικά 24ωρα ακούμε στις ειδήσεις για την πετρελαιοκηλίδα που μόλυνε τις ακτές της Σαλαμίνας (αλλά ποιος χέστηκε για τη Σαλαμίνα), μέχρι που το πρόβλημα επεκτάθηκε ανατολικότερα και τότε άρχισε να μας επηρεάζει. Το πετρέλαιο "ταξίδεψε" μέχρι τον Πειραιά κι από κει στο Φάληρο, στον Αγιο Κοσμά, αλλά και στη Γλυφάδα. Και τότε ξυπνήσαμε, πολίτες και πολιτεία (καλά μην παίρνεις κι όρκο για την πολιτεία)...





Σουρούπωνε όταν έφτασα στην παραλία της Γλυφάδας. Χάρτινα σημειώματα και κόκκινες κορδέλες προειδοποιούσαν τους λουόμενους να μην βουτήξουν. Κι έπειτα μια ηρεμία. Θα έλεγες μια σχεδόν γοητευτική γαλήνη την ώρα του δειλινού. Η μυρωδιά από το πετρέλαιο όμως με επανέφερε στην πραγματικότητα. Παντού κομμάτια από μαζούτ, πίσσα, ακατέργαστο πετρέλαιο. Μαυρίλα, μόλυνση, θάνατος...




Νομίζω πως δεν θέλω να πάω να δω τη θάλασσα με το φως της ημέρας. Γύρω μου πρόσωπα σκυθρωπά. Τέτοιες ώρες δεν υπάρχουν λόγια. Περπατώ θλιμμένος. Το κύμα σκάει στην ακτή όπως κάθε φορά. Μόνο που δεν φέρνει πια ζωή...

Πέμπτη, 1 Δεκεμβρίου 2016

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ AIDS

Τον νου σου

Πολλοί λένε πως αυτές οι παγκόσμιες ημέρες είναι κάτι χαζό, μια αμερικανιά χωρίς ουσιαστικό λόγο. Δεν συμφωνώ. Χρειαζόμαστε κάποιες μέρες μέσα στον χρόνο που θα γιορτάζουμε κάτι, θα θυμόμαστε κάτι, θα προβληματιζόμαστε. Να, όπως σήμερα, παγκόσμια ημέρα κατά του AIDS. Η ασθένεια που σόκαρε την ανθρωπότητα εκεί στις αρχές της δεκαετίας του '80 -όπου έγινε ευρέως γνωστή- περνά τα τελευταία χρόνια ελαφρώς στα ψιλά. Οι ασθενείς έχουν μπει για τα καλά στην καθημερινότητά μας καθώς ζουν φυσιολογικά, οι θάνατοι έχουν περιοριστεί, όμως το AIDS συνεχίζει να βρίσκεται δίπλα μας, να μάς απειλεί, να αλλάζει τη ζωή μας για πάντα και μάλιστα με δραματικό τρόπο. Την επόμενη φορά που θα έρθεις σε σεξουαλική επαφή με άτομο που είτε δεν γνωρίζεις, είτε γνωρίζεις ελάχιστα χρησιμοποίησε προφυλακτικό! Θεωρείται από τους πλέον αποτελεσματικούς τρόπους προφύλαξης από την ασθένεια.


Διαβάσω στη Wikipedia πως η νόσος αυτή είναι ένα τεράστιο πρόβλημα υγείας σε πολλά μέρη του κόσμου και θεωρείται πανδημία. Το 2010 περίπου 34 εκατομμύρια άνθρωποι είχαν HIV λοίμωξη παγκοσμίως. Από αυτούς περίπου 16,8 εκατομμύρια είναι γυναίκες και 3,4 εκατομμύρια είναι κάτω των 15 ετών. Το αποτέλεσμα είναι περίπου 1,8 εκατομμύρια θάνατοι από AIDS το 2010, χαμηλότερα σε σχέση με τα 3,1 εκατομμύρια θανάτους του 2001. Από το 1981, που το AIDS αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά, έως το 2009 προκάλεσε σχεδόν 30 εκατομμύρια θανάτους.


Στην Ελλάδα η πρώτη περίπτωση AIDS εμφανίστηκε το 1981, ο πρώτος θάνατος από AIDS καταγράφηκε το 1983 και τα πρώτα δηλωθέντα περιστατικά μόλυνσης HIV το 1984. Η επιδημία ακολούθησε αυξητική τάση μέχρι και το 1997-8, οπότε ακολούθησε πτώση των νέων μολύνσεων HIV ανά χρόνο και σταθεροποίηση μέχρι περίπου το 2003-4. Τη διετία 2009-2011 σημειώθηκε μια σοβαρή μεταβολή, καθώς οι νέες μολύνσεις αυξήθηκαν κατά 57% σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά, τάση που συνεχίστηκε και το 2012 οπότε ο αριθμός δηλωθέντων περιπτώσεων ανά έτος και 100.000 πληθυσμού έφτασε τις 9,2 (δεύτερη υψηλότερη τιμή όλων των ετών, μετά το 1998, και υψηλότερη τιμή νέων λοιμώξεων από την αρχή της επιδημίας). Πλέον τα κρούσματα σε χρήστες ενδοφλέβιων ναρκωτικών αποτελούν την πλειονότητα των νεοδηλωθέντων κρουσμάτων.

Πέμπτη, 30 Ιουνίου 2016

ΤΟ ΚΑΠΝΙΣΜΑ ΒΛΑΠΤΕΙ ΣΟΒΑΡΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΛΙΑ

Καθαρές θάλασσες

Αχ! Καλοκαίρι, ήλιος, θάλασσα, χρυσαφένιες αμμουδιές και... γόπες! Πολλές γόπες. Οχι όμως τα ψαράκια, αλλά οι γόπες από τα χιλιάδες τσιγάρα που αφήνουν κάθε χρόνο στις ελληνικές ακτές οι ασυνείδητοι συμπολίτες μας. Η Ελληνική Αντικαρκινική Εταιρεία και το MEDASSET (Μεσογειακός Σύνδεσμος για τη Σωτηρία των Θαλάσσιων Χελωνών) ενώνουν τις δυνάμεις τους στο πλαίσιο της εκστρατείας «Υπόσχεσή μας: Καθαρές Θάλασσες», με σύνθημα «ΤΟ ΚΑΠΝΙΣΜΑ ΒΛΑΠΤΕΙ ΣΟΒΑΡΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΛΙΑ».


Στόχος της εκστρατείας είναι η κινητοποίηση όλων μας για τη μείωση της θαλάσσιας ρύπανσης, τη διαφύλαξη του εθνικού φυσικού πλούτου και την προστασία κάθε μορφής ζωής με έμφαση σε αξίες όπως ο σεβασμός και η συνέπεια. Από τα 6 τρισεκατομμύρια αποτσίγαρα που παράγονται στον πλανήτη μας, τα 4,5 πετιούνται ανεξέλεγκτα στο περιβάλλον. Πέρα από το αντιαισθητικό θέαμα, τα φίλτρα των τσιγάρων χρειάζονται γενιές και γενιές για να αποδομηθούν πλήρως. Στην Ελλάδα, σύμφωνα με τα υπάρχοντα στοιχεία, το πρόβλημα είναι εξίσου έντονο. Τα αποτσίγαρα ευθύνονται για δηλητηριάσεις μικρών παιδιών, ζώων και πουλιών αλλά και για τη μόλυνση του περιβάλλοντος (ιδίως των υδάτων), εξαιτίας των τοξικών ουσιών που απελευθερώνονται κατά την αποδόμησή τους.


Οι στόχοι της κοινής δράσης των δύο φορέων είναι: 
* καθαρές από αποτσίγαρα παραλίες και άλλοι δημόσιοι ανοιχτοί χώροι (π.χ. παιδικές χαρές, αθλητικοί χώροι, αλσύλλια, δάση, στάσεις των ΜΜΜ, υπαίθρια σινεμά κ.ο.κ.), 
* ενημέρωση όλων για την τεράστια καταστροφή που προκαλούν τα αποτσίγαρα στο περιβάλλον με στόχο τον δραστικό περιορισμό της απόρριψής τους στο περιβάλλον,
* εφαρμογή και ενίσχυση της ισχύουσας νομοθεσίας.

Η εκστρατεία «Υπόσχεσή μας: Καθαρές Θάλασσες» ξεκίνησε το 2015 με στόχο την προστασία του θαλάσσιου πλούτου της χώρας μας καλώντας τους λάτρεις του ελληνικού καλοκαιριού να δώσουν και να τηρήσουν την υπόσχεσή τους για καθαρές θάλασσες, γεμάτες ζωή. Οι υποσχέσεις καταγράφονται στην ιστοσελίδα Καθαρές θάλασσες!

Δευτέρα, 6 Ιουνίου 2016

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ: ΗΡΘΕ ΚΙ ΕΦΥΓΕ

Μόνοι με τα... πλαστικά μας

Και τώρα τι; Το περιβάλλον μας, αυτός ο άγνωστος, ο μακρινός συγγενής! Γιορτάσαμε και φέτος την παγκόσμια ημέρα περιβάλλοντος (5 Ιουνίου), έφυγε η υποχρέωση -όπως δηλαδή συμβαίνει με όλες τις παγκόσμιες ημέρες- και ευτυχώς ξεκινάμε πάλι τη δράση μας ως ελεύθεροι πολίτες: πετάμε σκουπίδια παντού! Τα βρίσκω σε δρόμους και πάρκα, σε πλατείες και παραλίες. Δόξα τω Θεώ τα σκουπίδια μας τα παρατάμε όπου βρούμε, τις περισσότερες φορές δε σε άριστη κατάσταση, του κουτιού. Απλώς τα αφήνουμε εκεί και κάποιος άλλος θα τα μαζέψει, πρόβλημά του. Είναι όμως;


Διαβάζω σε έρευνες για τις επικίνδυνες διαστάσεις που έχει πάρει η μόλυνση του περιβάλλοντος κι ας μην είναι ακόμη τόσο ορατή στο γυμνό μάτι. Πέρα από τα καυσαέρια, την αποψίλωση των δασών και όλα τα χημικά που χρησιμοποιούμε καθημερινά υπάρχει ένας μεγάλος εχθρός για τη Γη που ακούει στο όνομα: πλαστικό. Εκατομμύρια τόνοι πλαστικού ταξιδεύουν στους ωκεανούς κάθε χρόνο. Και εδώ ξεκινά το πρόβλημα. Τα πλάστικά αυτά κατακερματίζονται σε μικροσκοπικά κομματάκια στο θαλασσινό νερό μολύνοντάς το με τοξίνες.


Τα ψάρια και τα θαλασσοπούλια καταπίνουν τα πλαστικά κομματάκια, μεταφέροντας τα συστατικά τους στη διατροφική μας αλυσίδα. Επιπλέον τα πλαστικά δεν βιοδιασπώνται και δημιουργούν χωματερές, μερικές από τις οποίες είναι σε μέγεθος όσο η Ισπανία και η Πορτογαλία μαζί! Παράλληλα οι επιστήμονες έχουν παρατηρήσει ότι τόνοι πλαστικού... αγνοούνται. Πού να έχει χαθεί άραγε; Στο πιάτο μας, ή μέσα μας, ίσως;


Εν τω μεταξύ μόνο στις ΗΠΑ χρησιμοποιούνται περίπου 50 δις πλαστικά μπουκάλια νερού ετησίως. Από αυτά μόλις το 1/4 ανακυκλώνεται και τα υπόλοιπα σκορπίζονται στο περιβάλλον όπου και παραμένουν για χρόνια μέχρι τελικά να διαλυθούν. Την επόμενη φορά που θα πετάξεις κάτω ένα πλαστικό μπουκάλι, σκέψου το περισσότερο.


Ψάχνοντας στο Ιντερνετ βρήκα μια πολύ ωραία ιδέα για το πως θα μπορούσαμε να γλιτώσουμε από τα πλαστικά μπουκαλάκια νερού (και όχι μόνο). Το Ooho! είναι σαν μια μεγάλη σταγόνα νερό που φτιάχνεται από βιοδιασπώμενο θαλασσινό φύκι. Τρυπάς τη μεμβράνη και πίνεις το νερό. Εχει πλάκα, είναι φθηνό για να το κατασκευάσεις, είναι ασφαλές για τον άνθρωπο και θα έλυνε μεγάλο μέρος του προβλήματος που προκαλεί το πλαστικό. Το θέμα όμως είναι: θέλουμε; Γιατί το πλαστικό είναι μεγάλη... μπίζνα παγκοσμίως, ας μην γελιόμαστε!