Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα πρόβλημα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα πρόβλημα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη, 27 Μαρτίου 2018

ΔΕΙΞΕ ΜΟΥ ΤΑ... ΘΕΜΑΤΑΚΙΑ ΣΟΥ

Social magkies

Ω, ναι, μάντεψε τι έπαθα πάλι! "Τσακώθηκα" με κάποιον στο Facebook! Περπατώντας στην πόλη μου είδα ένα όχημα του Δήμου παρκαρισμένο όλο επάνω στο πεζοδρόμιο. Τράβηξα φωτό και το σχολίασα σε σελίδα με τοπικές ειδήσεις. Ενας τύπος μας είπε πως το εν λόγω όχημα έμεινε από σασμάν και το ανέβασαν εκεί πάνω για να μην κλείσει ο δρόμος. Δεκτή η εξήγηση και πολύ καλά έκανε και μας το ξεκαθάρισε. Το κερασάκι όμως το άφησε για το τέλος, καθώς σχολίασε πως πήραμε ένα smartphone και γίναμε δικαστές!


Του είπα μεταξύ άλλων πως έχουμε δικαίωμα ως ενεργοί πολίτες/δημότες που κυκλοφορούμε στον δρόμο να αναδεικνύουμε τα προβλήματα ή όσα εμείς θεωρούμε προβλήματα. Γιατί να δεχτώ ότι το όχημα είχε πρόβλημα, να δεχτείς όμως πως έκλεισε όλο το πεζοδρόμιο. Κι αν εσένα δεν σε νοιάζει για τους πεζούς, εμένα πάλι με ενδιαφέρει! Μετά άρχισε να μου πουλάει ύφος με κάτι ενικούς και να με απαξιώνει και αμέσως κατάλαβα το προβληματικό της περίπτωσής του και δεν έχω ούτε χρόνο, ούτε διάθεση, άσε που βαριέμαι πολύ!

Πέμπτη, 29 Δεκεμβρίου 2016

ΟΤΑΝ ΟΥΤΕ ΤΟ ΧΙΟΝΙ ΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ

Ο λευκός... θάνατος

Ξύπνησα το πρωί και μια απαλή στρώση χιονιού είχε καλύψει το χωριό. Η Στεμνίτσα σαν... κέικ βανίλιας! Ομορφο σκηνικό, πολύ καλό το τάιμινγκ του καιρού, αφού μες στις γιορτές μάς έκανε και πάλι την έκπληξη. Οι επισκέπτες χαίρονται και παίζουν με το χιόνι, ειδικά μες στο Μαίναλο, όμως για να φτάσει κανείς μέσα στο δάσος πρέπει να διασχίσει τα ορεινά χωριά της Αρκαδίας και εκεί ακριβώς πέφτει πάνω στο πρόβλημα. Δεκάδες σκουπίδια βρίσκονται συσσωρευμένα στις εισόδους των χωριών συμπληρώνοντας τον εορταστικό... διάκοσμο.



Δεν είχα δει ποτέ στα χωριά μας σκουπίδια αραδιασμένα σε βουνά και ξεκίνησα το... ρεπορτάζ. Εμαθα λοιπόν πως το πρόβλημα το έχει η περιφέρεια Πελοποννήσου, αφού οι χωματερές όπου πήγαιναν τα σκουπίδια έκλεισαν και πλέον πρέπει να αναζητηθεί άλλη λύση. Το 2015 η Τρίπολη είχε πνιγεί στα σκουπίδια. Πέρυσι το καλοκαίρι γίναμε ρεζίλι στους χιλιάδες τουρίστες που έφταναν με τα κρουαζιερόπλοια στο Κατάκολο και καθ' οδόν για την Ολυμπία φωτογράφιζαν τα σκουπίδια μας. Το πρόβλημα με τη διαχείριση των απορριμάτων δεν είναι κάτι καινούργιο. Η χώρα μας «τρώει» συνεχώς πρόστιμα από την Ε.Ε. για τις παράνομες χωματερές τις οποίες ακόμη έχει σε λειτουργία (τα σκουπίδια της Τρίπολης για παράδειγμα... αφήνονται λίγο πιο έξω από την πόλη σε συγκεκριμένο χώρο στην ύπαιθρο μέχρι να δοθεί άλλη εντολή), ενώ άμεσα δεν διαφαίνεται λύση.


Κανείς δεν θέλει τα σκουπίδια στην περιοχή του, αφού ζώντας σε αυτή τη χώρα ξέρουμε πολύ καλά πως ακόμη και να φτιαχτούν εργοστάσια διαχείρησης απορριμάτων και χώροι υγειονομικής ταφής των σκουπιδιών ευρωπαϊκών προδιαγραφών, όλο και κάτι θα πάει στραβά και οι περιοχές γύρω από αυτά τα μέρη θα υποβαθμιστούν με ό,τι αυτό συνεπάγεται και για την ποιότητα ζωής των κατοίκων τους.


Το πρόβλημα με τα σκουπίδια χτυπά εδώ και χρόνια την πόρτα μας και όσο και να το κρύβουμε κάτω από το χαλάκι αυτό θα συνεχίσει να υφίσταται. Μακάρι το 2017 η χώρα μας να λύσει επιτέλους το θέμα της διαχείρισης των απορριμάτων της. Δεν είναι ανάγκη να είμαστε σε όλα τριτοκοσμικοί...

Τετάρτη, 19 Οκτωβρίου 2016

ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΤΗ ΜΟΙΡΑ ΣΟΥ

Εσύ που πιστεύεις;

Σου 'χει τύχει ποτέ να βρεις στο παρμπρίζ του αυτοκινήτου σου διαφημιστικό ενός... μεγάλου μέντιουμ; Δεν μπορεί, θα σου έχει συμβεί. Πρόσφατα ένα γνωστό και διάσημο μέντιουμ με «επισκέφθηκε» με ένα διαφημιστικό χαρτάκι που υπόσχεται λύση σε κάθε μου πρόβλημα. Ο διεθνούς φήμης μελλοντολόγος με 20ετή εμπειρία προσφέρει πνευματική υποστήριξη όλο το 24ωρο. Είναι ρε παιδί μου ο άνθρωπός σου! Μπορείς να τον προσεγγίσεις για να σε κάνει επιτυχημένο επαγγελματία, να σου λύσει οικογενειακές, δικαστικές και κληρονομικές υποθέσεις, να εξασφαλίσει επιτυχία στις εξετάσεις των παιδιών σου, καθώς επίσης και θεραπεία κατάθλιψης, ανικανότητας και... σεξουαλικότητας (ότι δηλαδή τι;)! Επιπλέον σου βρίσκει το άλλο σου μισό, ή αν το έχεις ήδη βρει από μόνος σου, φροντίζει να σου αναζωογονήσει τον γάμο/σχέση. Στα αυτονότητα η προστασία από την αρνητική ενέργεια, το κακό μάτι και τα μάγια. Σου φαίνεται αστείο; Κι όμως!


Ολοι οι άνθρωποι θέλουν να πιστέψουν κάπου, σε κάποιον, σε κάτι. Μπορεί για την κυρία του διπλανού διαμερίσματος που θυμιατίζει αυτό το κάτι να είναι ο ο Χριστός και η Ορθοδοξία. Για τον νεαρό που είδες στο μετρό και δεν πιστεύει στον Θεό, να είναι το Σύμπαν. Για μια γυναίκα καριέρας η ανώτερη δύναμη στην οποία πιστεύει να είναι η εξουσία και το χρήμα. Αλλοι πάλι επισκέπτονται καφετζούδες για να τους πουν το μέλλον και να τους ρίξουν τα χαρτιά. Υπάρχουν και εκείνοι που εμπιστεύονται τους αστρολόγους τους για να δουν πότε είναι η κατάλληλη περίοδος για να κάνουν την επόμενή τους κίνηση. Ολοι μας χρειαζόμαστε να πιστέψουμε σε κάτι, κάτι πιο δυνατό από εμάς που θα μας δώσει κουράγιο και ώθηση για το παρακάτω. Μήπως όμως πρώτα από όλα θα πρέπει να πιστέψουμε στον εαυτό μας και στη δική μας εσωτερική δύναμη και έπειτα να αναζητήσουμε βοήθεια, δεξιά κι αριστερά, πάνω και κάτω;

Τετάρτη, 11 Νοεμβρίου 2015

ΠΑΓΙΔΕΥΜΕΝΟΣ ΣΤΟ ΜΕΤΡΟ

30 μέτρα κάτω από την επιφάνεια

Ηταν 10.21 όταν ξαφνικά ο συρμός του μετρό με κατεύθυνση προς Δουκίσσης Πλακεντίας φρέναρε απότομα στις ράγες. Είχαμε μόλις φύγει από τον σταθμό Σύνταγμα. Οι επιβάτες κοιταχτήκαμε περίεργα, όμως κανείς δεν είπε τίποτα, άλλωστε αυτά συμβαίνουν σχεδόν καθημερινά. Δευτερόλεπτα αργότερα τα μισά και πλέον φώτα έσβησαν. Επικράτησε απόλυτη σιγή. Στην αρχή. Επειτα, αρχίσαμε να μιλάμε με τους διπλανούς μας, να μιλάμε στο κινητό («έλα αγάπη μου, αν δεν βγούμε από δω μέσα να ξέρεις πως σε λατρεύω»), εγώ τραβούσα φωτό και βίντεο. «Στην άκρη, κάντε στην άκρη», είπε αναιδέστατα ο οδηγός που -ενοχλημένος προφανώς που ξεβολεύτηκε από την καμπίνα του- αναγκάστηκε να πάει στο πίσω μέρος του συρμού για να δει τι συμβαίνει μιλώντας στους επιβάτες με αυτόν τον τρόπο.


Τα λεπτά περνούσαν, ο οδηγός και τα «στην άκρη» πηγαινοέρχονταν. Τώρα ήρθαν για βοήθεια και υπάλληλοι του μετρό από το Σύνταγμα, σαφώς πιο ευγενικοί, αφού ναι μεν δεν μας είπαν τι ακριβώς είχε συμβεί, αλλά αν μη τι άλλο καθησύχαζαν τους επιβάτες λέγοντάς «σε ένα λεπτό φεύγουμε». Η αναμονή κράτησε λίγο παραπάνω από ένα λεπτό. Ευτυχώς  που κανένας στο βαγόνι δεν είχε θέμα κλειστοφοβίας, καθώς μια ενδεχόμενη υστερία ενός επιβάτη μεταδίδεται αστραπιαία και στους δίπλα.


Μετά από περίπου 15 λεπτά το τρένο είχε ξεκινήσει και πάλι την πορεία του προς Ευαγγελισμό. Η αλήθεια είναι πως προς στιγμήν σκέφτηκα πόσο κουλ θα ήταν να άνοιγαν τις πόρτες και να μας έλεγαν να περπατήσουμε πίσω στον σταθμό Σύνταγμα από το πλαϊνό πεζοδρόμιο. Ωραία εμπειρία. Σαν κινηματογραφική ταινία, αφού η πραγματική περιπέτεια θα ξεκινούσε μόλις θα βρισκόμασταν μέσα στο μισοσκότεινο τούνελ...

Τρίτη, 29 Σεπτεμβρίου 2015

ΧΑΣΑΜΕ ΤΟ FACEBOOK. ΣΤΟΠ!

Νύχτα δίχως... επαφή

Ηταν λίγο μετά τις 10 το βράδυ της Δευτέρας 28 Σεπτεμβρίου όταν ένα sms διέκοψε την -κατά τα άλλα- ήρεμη βραδιά μου. Ενας φίλος, αγχωμένος, με ρωτούσε εάν «έμπαινα» στο Facebook. Κάθε χρόνο τέτοια εποχή που ξεκινούν οι ξένες μου σειρές, δεν έχω πολύ χρόνο για το Ιντερνετ, οπότε δεν είχα πάρει χαμπάρι (ούτε πριν από μερικές ημέρες που ξανασυνέβη κάτι παρόμοιο) το συμβάν.


Ανταλλάξαμε αρκετά γραπτά μηνύματα και εγώ με τη σειρά μου άρχισα να... σπέρνω τον πανικό σε άλλους φίλους που ενδεχομένως δεν το είχαν πάρει είδηση. Η ανάγκη του ανθρώπου για επικοινωνία, όποιου είδους και αν είναι αυτή, είναι τεράστια. Χωρίς το «Φέις», το γυρίσαμε στα κινητά. Χωρίς αυτά, θα το γυρνούσαμε στον παλιό κι αγαπημένο μας τρόπο, τα σταθερά. Οπως παλιά που μιλούσαμε με τις ώρες και φώναζαν οι δικοί μας επειδή έπεφταν οι... μονάδες (άντε τώρα να το εξηγήσεις αυτό στη νέα γενιά).


Το Facebook επανήλθε μετά από λίγο στις οθόνες μας, στον Άρη βρήκαν νερό, η Linguaphone θα στείλει dvd εντατικής εκμάθησης αγγλικών στον Τσίπρα, εγώ επέστρεψα στις ξένες μου σειρές και όλα καλά στην Ελλάδα. Τελικά τα πάντα θέλουν μέτρο. Εχω περάσει από την υστερία, τον φανατισμό και τον εθισμό στο παγκόσμιο αυτό μέσο επικοινωνίας. Αν του κάνεις σωστή χρήση (όπως και σε όλα τα πράγματα στη ζωή) δεν... κινδυνεύεις πραγματικά.


Α! Μέσα στο ΣΚ μια φίλη μου έμαθε και το Facebook lite, το αδερφάκι του «κανονικού» που έχει τις βασικές λειτουργίες και δεν φορτώνει τα δικά μας παλιά κινητά με αποτέλεσμα να έχουμε το... μπινελίκι ως δεύτερη φύση μας. Δοκιμάστε το και βρείτε πάλι το χαμόγελό σας!

Σάββατο, 5 Σεπτεμβρίου 2015

ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΜΕ ΤΑ... ΚΟΡΔΟΝΙΑ

Μπλέξαμε τα χέρια μας

Η μικρή Ιωάννα μαθαίνει αυτές τις μέρες να δένει τα κορδόνια στα παπούτσια της. Την παρατηρούσα τις προάλλες και θυμήθηκα την εποχή που κι εγώ έμαθα για πρώτη φορά να λύνω αυτόν τον... γρίφο. Ημουν στις πρώτες τάξεις του Δημοτικού, όταν μια μέρα μου λύθηκε το κορδόνι και ντρεπόμουν να πω σε κάποιον να μου το δέσει.


Ετσι, έσφιξα τα κορδόνια και ό,τι περίσσευε το έχωσα μες στο παπούτσι, μια λύση που τότε φάνηκε εξαιρετική, έπειτα από λίγο όμως κατάλαβα πως δεν απέδωσε. Ηταν τότε που πήρα την απόφαση να ζητήσω βοήθεια, να με μάθουν να δένω τα κορδόνια μου, αφού νωρίτερα είχα παπούτσια με σκρατς και δεν με είχε απασχολήσει το θέμα. Κοιτώντας τη μικρή Ιωάννα είδα με πόση χαρά και δίψα ήθελε να μάθει αυτήν τη νέα τεχνική. Να μπει στον κόσμο των μεγάλων, να νιώσει ελεύθερη, ανεξάρτητη.


Αρχισε να κάνει τα δικά της και σπεύσαμε εμείς να της δείξουμε πιο εύκολους τρόπους. Ναι, αμέ! Αντε τώρα να δείξεις σε ένα παιδί πως να δένει κορδόνια. Εδώ κι εγώ μπερδεύτηκα που και καλά τα έχω... λυμένα αυτά τα θέματα (Βλέποντας το διάγραμμα συνειδητοποίησα πως δένω τα κορδόνια μου με εντελώς άλλον τρόπο, φαντάσου)!


Η Ιωάννα είχε το δικό της σύστημα και μπορεί για την ώρα να δυσκολεύεται ακόμη, έχει πείσμα και θέληση και μέχρι να ξεκινήσουν τα σχολεία θα το έχει μάθει είμαι σίγουρος. Και θα νιώθει τόσο υπερήφανη για τον εαυτό της. Οπως κι εγώ, τότε, πριν από... χιλιάδες χρόνια!